Er að fara að sleppa
Þá er komið að því að fara að sleppa hrossunum. Enda er ég farin að vera frekar framlág á morgnana. Get ekki beðið eftir því að fá að sofa út. Það var líka orðið ljóst að mútta væri ekki tilbúin til að flytja upp í bústað fyrr en ég væri búin að sleppa og ég vil fara að komast upp í bústað. Ég byrjaði því á því að færa tryppin upp á Kjalarnes. Ég ætla að sjá hvernig gengur að hafa þau bara upp í fjalli í sumar. Þannig að ég vildi vera búin að koma þeim upp eftir og sleppa þeim upp í fjall áður en ég kæmi með reiðhrossin. Þetta gekk bara vonum framar. Þau létu öll ná sér og mýla út í haga, átti nú svo sem von á því, en svo létu þau bara teyma sig út úr haganum og upp á kerru eins og ekkert væri sjálfsagðara. Meira að segja Úlfur litli var ekki með nein mótmæli. Hann hefur heldur betur lært síðast, blessaður karlinn. Held að það séu ekki margir með 1, 2 og 3v tryppi sem eru svona auðveld í meðförum. Sú eina sem var með einhver mótmæli var hún Kvika þegar hún sá á eftir tveimur yngstu börnunum sínum. Skil nú ekki hvað hljóp í hana. Hún hefur nú ekki kippt sér mikið upp við brotthvarf þeirra hingað til.
Svo fara reiðhrossin upp eftir á morgun. Ætla að hafa þau upp á Kjalarnesi þar til um mánaðar mótin. Þá vona ég að það verði komin nægur hagi upp í bústað til að hafa þau þar fram til loka ágúst. Þá ætti haginn upp á Kjalarnesi vonandi að duga sem haustbeit fyrir þau öll. Var að reyna að fá leigt stykki upp á Kjalarnesi sem hefur ekki verið beitt í einhver ár. Það tókst því miður ekki. Frúin vildi leigja mér en eiginmaðurinn ekki. Ég ætla samt að vera með augun opin fyrir öðrum stykkjum. Það er betra að hafa of mikla beit en og of litla. Í fyrra varð ég að byrja að gefa út í nóvember. Þetta kemur bara í ljós.
Ég er búin að vera að setja Hlé (þessi sem var geltur um daginn) út með hinum hrossunum. Honum hefur bara samið ágætlega við alla. Hryssurnar voru allar í látum þegar ég byrjaði að setja hann út með þeim. Ég vissi það ekki fyrr en þær voru allar mígandi utan í hann. Ísold var svo frek að hún lamdi hann ef hann sinnti henni ekki og ef hann var of lengi að koma sér að verki lamdi hún hann líka. Hann mátti helst ekki sinna hinum hryssunum heldur. Þannig að það var alveg brjálað að gera hjá honum og ég vissi ekki hvort ég ætti að vorkenna honum eða ekki.
En þegar ég segi að allar hryssurnar væru í látum þá á ég við Áru líka sem fór undir Glaum í maí. Þannig að hún er ekki fylfull. Mig grunaði að það yrði eitthvað vesen með hana. Fegin að ég fór ekki að eyða einhverjum pening í að koma henni undir sýndan hest. Hún er sennilega stein geld.
En gamanið er rétt að byrja þótt ég sé að fara að sleppa. Næst þarf ég svo að fara með Kviku og Glóey í sónar. Ef Kvika er ekki fylfull þarf hún að fara aftur til hestsins og ég vil ná í fyrra gangmál sem byrjar 15. júní.
En ef það verður ekkert bloggað svo vikum skiptir á næstunni þá er ég líklega flutt upp í bústað.

Búið að vera brjálað að gera
Aldrei þessu vant hef ég ekki bloggað vegna þess að það hefur verið svo mikið að gera.
Ég ákvað að slá bara til og sleppa Glaum og er hann kominn í vist í Sandhólaferju. Hlér greyið var hins vegar geltur. Verst að núna er hann bara svo helv... rennilegur eitthvað og fallegur. Jæja, það er búið og gert. Ég er líka komin með alveg upp í kok af stóðhestum.
Gömlu konurnar, Glóey og Kvika, voru leiddar undir stóðhesta. Kvika skrapp austur undir Klæng frá Skálakoti. Glóey fékk hins vegar ungan dreng færðan í bæinn, bara fyrir hana. Það var hann Viktor frá Reykjavík sem ég á undan Ófeigi frá Þorláksstöðum og Drífu frá Skálmholti. Það var heilmikið mál að vera með hann á húsi í þessa rúmu viku. Hann fleygði sér yfir innréttingarnar með látum og þurfti að setja upp nokkrar fyrirstöður til að halda honum inn í stíu. Ára var búin að fara undir áður nefndan Glaum frá Reykjavík, undan Óði frá Brún og Glóey frá Holti. Nú þarf bara aðeins að bíða áður en ég fer að rúlla með liðið í sónar.
Úlfur frá Seli, undan Ramma frá Búlandi og Kviku frá Saurbæ, var geltur í vikunni. Hann er vetur gamall og búinn að vera á útigangi. Það var stuð að koma honum á kerru þegar ég tók hann úr haganum. Naut ég við það mikillar hjálpar frá henni Áru minni sem skildi lítið í því hvers vegna hún þurfti sífellt að vera að bakka aftur út úr kerrunni. Úlfur var þá búinn að detta um koll af öllum látunum í sér og hjékk á hausnum í múlnum. En hann komst um borð fyrir rest og daginn eftir þegar hann var keyrður á Dýraspítalann og sóttur aftur var eins og hann hefði aldrei gert neitt annað að vera settur á kerru. Það var mikið dáðst að honum á spítalanum fyrir hvað hann var samvinnuþýður og stilltur. Jamm, það gott að þau sáu hann ekki daginn áður.
Síðast en ekki síst er ég búin að vera í brjálaðri girðingarvinnu upp í bústað og hrossin komin með myndarlegt stykki til að rölta um og bíta.
Ég er sem sagt búin að ganga gjörsamlega fram af mér undan farna daga og er öll í harðsperrum og verkjum. Ég hef gert einhvern andsk... við hægri olnbogann á mér og er farin að hallast að því ég þurfi að láta kíkja á hann ef hann fer ekkert að skána. En ég ætla sko bara að taka því rólega næstu daga.

Hvað er í gangi með þetta veður?
Það er þvílíkt rokrassgat dag eftir dag. Þetta er svo slæmt að það er erfitt að hanga á baki í verstu hviðunum. Ég er nú bara alveg að gefast upp á þessu.
Það á ekki af manni að ganga þessa dagana. Ég ákvað að láta slag standa og fara í reiðtúr á mánudaginn. Dreif mig á Dag þótt það væri rigning. Hefði betur sleppt því. Karl greyið steig á ryðgaðan nagla sem stakkst upp í hófinn á honum meðfram hóftungunni. Svo það var náttla bara akút dýralæknir með umbúðir og pensilín og læti. Það virðist vera að virka því hann kveinkar sér ekkert í fætinum og skilur ekki hvers vegna hann má ekki fara út með hinum.
Nú er ég aftur komin í vandræði. Það er ekki búið að hringja út af Glaumi. Var að athuga með hagagöngu fyrir hann. Ég get fengið hagagöngu á einum stað en þá verður hann að koma STRAX. Ok, ég ætlaði að hafa hann aðeins lengur á húsi. What to do, what to do?

Ég fer bráðum að taka að mér járningar
Ég er svo hneyksluð á járningunum á hrossunum hjá nágrönnum mínum að ég er við það að fara að bjóðast til að járna fyrir þá.
Skil ekki hvað gengur á hjá þessu fólki. Ég veit ekki hvort það er í alvörunni að borga fyrir þessar járningar. Ég myndi alla vega reka járningarmann sem járnaði svona öfugan út úr hesthúsinu hjá mér og segja honum að láta ekki sjá sig meir. Þetta er fólk sem er með svona 2-3 hesta hvert, það getur ekki verið svo dýrt að láta járna þessi hross.
Svo er einn sem er að járna sjálfur og er það sú mesta hörmung sem ég hef séð. Hann spænir niður hælana og þorir ekki að klippa tánna og hestarnir versna við hverja járningu. Ég hélt ég yrði nú ekki eldri þegar ég sá nýjustu járninguna hjá honum í dag. Önnur framfótarskeifan stendur svona ca. hálfan cm út fyrir alls staðar en bara önnur. Ég hélt að það væri eitthvað að hestinum þegar ég sá hann stíga út úr stíunni. Hvernig er ekki hægt að sjá að þetta er ekki í lagi?
Svo er einn gamall hestakarl í húsinu hjá þeim sem heldur virkilega að hann geti gert betur og er búinn að járna nokkur hross. Jú, ok, hann járnar betur en þessi sem járnar sjálfur en ekki er það nú samt glæsilegt.
Ég hætti að járna sjálf því mér fannst ég ekki gera það nógu vel. Svo einfalt var það bara. En mér hefur nú samt greinilega farið fram í járningunum því ég járnaði sjálf tvö hross hjá mér í vetur, því járningarmaðurinn hafði ekki tíma, og það var alls ekki svo slæmt. Ég er reyndar viss um að betra líkamlegt form hefur hjálpað mikið en ég hef auk þess fylgst mikið með járningum síðustu árin og fengið nokkur góð ráð.
Miðað við gæðin á járningum sem fólk er að borga fyrir er ég alveg samkeppnishæf á þessu sviði. Ég ætti kannski bara að skella mér í þetta og fá smá auka pening.

Í fréttum er þetta helst...
Tamningarmaðurinn prófaði Áru og leist bara vel á dömuna. Hann hefur þó ekki tíma til að taka hana í vor en hefur áhuga á að þjálfa hana í sumar og sýna síðsumars.
Það var komið að skoða stóðhestana. Glaumur vakti mikinn áhuga og er verið að athuga hvort finnist áhugasamur kaupandi. Það eru hins vegar allir sammála um að Hlér sé ekki stóðhestsefni og eins og ég hélt er ekki mikil eftirspurn eftir 4v geldingum. Fólk vill hafa reiðhestana minnsta kosti 6v svo þeir séu nógu mikið tamdir og gerðir. Þannig að ég er búin að panta geldingu fyrir Hlé og fer hann á föstudaginn.
Ég fór með Áru í síðustu viku og lét sprauta hana með hormónum. Ég ætlaði að halda henni á húsi til að sjá hvað væri í gangi með dömuna og hvers vegna hún fyljaðist ekki hérna um árið þegar hún fór undir hest. Ég skil núna mæta vel hvers vegna. Í fyrsta lagi lætur hún ekki nokkurn mann vita að hún sé í hestalátum. Ég var búin að vera að fylgjast með henni í gerðinu og láta litlu tittina hnusa í henni til að sjá hvort ég fengi viðbrögð. Þegar ekkert gerðist gafst ég upp og setti hana inn í gerði hjá Glaum. Eftir svona fimm mínútur af hnusi og hvíi fór hún loks að sýna einkenni hestaláta. Svo þegar Glaumur reyndi að fara upp á hana stóð hún ekki kyrr. Fór að labba í hringi og eitthvað vesen, samt var hún mígandi utan í hann þess á milli. Þannig að ég þurfti að fara inn í gerði og bókstaflega halda henni undir hann. Hefur það verið endurtekið á hverjum degi frá því á sunnudag. Get ekki líst því hvað mér finnst "skemmtilegt" að taka svona virkan þátt í þessu ferli.
Annars sit ég sveitt að reikna út fjárhaginn næstu mánuði því mig langar að halda Kviku undir Klæng frá Skálakoti og Grímu undir Tígul frá Gýgjarhóli. Ef Glaumur selst er þetta náttúrulega ekkert mál en það kemur í ljós. Svo er ég í vandræðum með hana Glóey mína. Dýralæknirinn heldur að það geti virkað að sprauta hana með egglosandi á fjórða degi í látum en þá verð ég að vera með hest stand by og eiganda sem veit að það eru meiri líkur en minni á að hún haldi ekki og þetta verður líklega að gerast á húsi. Er að skoða þetta mál.
Svo er ég byrjuð að grafa fyrir hornstaurum á nýju girðingunni minni. Það hætti loksins að rigna. Ég nenni ekki að standa úti í móa í slagveðursrigningu að grafa holur.

Út með eymd og volæði
Eftir nokkuð svæsið sjálfsvorkunnarkast hef ég ákveðið að hrista af mér slenið og gera eitthvað í málunum.
Það er maður að koma að prófa stóðhestana, líklega á föstudaginn, með það fyrir augum að selja drengina. Ég hef líka ákveðið að ef það gengur ekki eftir verður Hlér geltur hið bráðasta. Hann er ekki stóðhestsefni og það verður bara að horfast í augu við raunveruleikann. Ef Glaumur selst ekki fær hann séns í eitt ár í viðbót.
Mig langar voðalega að sjá hvort ekki sé hægt að hækka hana Áru mína aðeins í kynbótadóm. Hún á meira en 7,5 fyrir brokk. Ekki það að hún hafi átt meira skilið þegar hún var sýnd, hún var bara að hoppa upp á fótinn þegar það átti að keyra hana áfram. Það hefur sem sagt gengið illa að fá einhvern til að taka hana. Það er bara brjálað að gera hjá öllum sýnendum. Engin kreppa í hestamennsku. Svo ég snéri mér bara að reyndum tamningarmanni í hverfinu sem hefur reyndar litla reynslu í því að sýna en samt einhverja. Það á að prófa hana í dag. Það verður bara að hafa það ef það gengur ekki eftir, ég reyndi.
Svo tók ég mig til og hafði upp á eigendunum á landinu við sumarbústaðinn og fékk góðfúslegt leyfi til að nýta skikann næst okkur fyrir hrossin. Svo nú þarf ég bara að fara að drífa mig í girðingarvinnu.
Og hananú!

666
Fyrir rúmum mánuði var ég beðin um að vera í umhverfisnefnd hestamannafélagsins míns. Þessi nefnd hefur engan annan tilgang enn að skipuleggja tiltektardag þar sem tekið er til í hverfinu og með fram reiðstígunum. Þar kom vel á vondan, því ég hef aldrei nennt að taka þátt í þessum árlegu tiltektardögum. Held samt ekki að það hafi verið ástæðan fyrir því að ég var beðin um að vera í nefndinni. Tel líklegra að ástæðan sé sú að ég var ein af fjórum sem mætti á svæðið í haust til að taka drasl meðfram fjölförnum reiðvegi. Hugmyndin var sú að við þessi sem værum byrjuð að ríða út myndum taka mesta draslið sem var vissulega að trufla hrossin okkar. Ég var líka eina konan í nefndinni, sýnishorn af tegundinni, skrautfjöður, kynjakvóti, allt líklegar ástæður einnig sem skipta engu máli.
Ég gerði mitt besta fyrir undirbúninginn, sem var ekki mikið. Aðrir í nefndinni virtust þekkja alla sem þurfti að tala við hjá bænum og öðrum nefndum. Ég vissi ekki einu sinni hvað allir í nefndinni hétu fyrr en á öðrum fundi. En ég bar út tilkynningar og virtust allir sáttir við það vinnuframlag.
Í dag var svo tiltektardagurinn sjálfur og mætti ég galvösk og hirti upp reiðinnar býsn af rusli. Mæting var mjög góð, margar hendur unnu létt verk og við vorum fljótt búinn.
Og svo kemur loks ástæðan fyrir þessum pistli. Ég hef ekki mætt á hina tiltektardagana af hluta til vegna þess hvað tilkynningarnar voru heimskulega orðaðar. Þar þurfti í hvert einasta sinn að segja það að þeir sem ekki myndu mæta væru latir sjálfselskupúkar sem létu aðra sjá um verkin. Það var í raun verið að reyna að láta fólk skammast sín til að mæta. Svona fer í taugarnar á mér. Þeir mæta sem nenna og geta. Það er alltaf þannig þegar þú tilheyrir einhvers konar félagsskap að sumir leggja meira mörkum en aðrir. Þetta á við alltaf, allsstaðar, hjónabandi, fjölskyldum, félagastamtökum, þjóðfélögum. Ef þú vilt ekki sætta þig við það verður þú bara að hírast einn út í horni. Það hvarflaði ekki að mér að vera með einhverja fýlu út fólk sem mætti ekki eða vinna ekki nema visst mikið því það væri minn hlutur og einhver annar ætti að taka hitt. En það var greinilegt að ekki allir voru sammála mér. Einn gamall karl varð að láta leggja fram lista þar sem þeir sem voru mættir gætu skrifað sig. Hvers vegna? Á að birta þennan lista einhverstaðar og þá til hvers? Það þarf engin að vita það að ég hafi mætt þarna og tekið til. Samfélagar mínir í hverfinu mega bara njóta þess að ríða um hreinar götur og þurfa ekkert að þakka mér fyrir það. Ég ætla heldur ekki að fara að vera með einhverja stæla við fólk sem mætti ekki.
Guð, hvað mér leiðist fólk sem þarf alltaf að vera að hreykja sér af öllu sem það gerir.

Titillinn tengist umræðuefninu ekkert. Þetta er bara færsla númer 666.