Ég var búin að blogga helling í gær en allt datt út þegar ég reyndi að posta það. Ég reyni aftur.
Búin að fá slatta af heyi fyrir útiganginn. Búin að ganga frá staurum og að mestu leyti girðingu í kringum rúllustæðið. Á bara eftir að klára negla borð á skjólvegginn minn. Og þá get ég byrjað að færa hrossin. Þótt beitin dugi fram í desember þá eru þau svo mikil átvögl að þau verða búin að naga allt niður. Get ekki farið með landið svona annað árið í röð. Kemur bara í bakið á mér næsta vor. Þannig fyrst allt er að verða til þá er bara best að flytja þau og byrja að gefa út. Fékk heyið á betra verði en ég þorði að vona svo það kemur ekki að sök.
Held að Glaumur minn hafi farið verr út úr útlegðinni en ég hélt fyrst. Hann var og er hálf tuskulegur með hnjóska, þunnur á síðu og belgmikill en laus. Búinn að fá rándýrt ormalyf til að það sé örugglega engin óværa í honum. Svo hefur aðeins tafist að hefja þjálfun á honum svo ég fór með hann út í hringgerði til að láta hann hreyfa sig aðeins. Þvílík hörmung. Það var hvergi að sjá þessar fallegu miklu hreyfingar sem hann sýndi síðasta vetur og vor. Rétt lufsaðist áfram með hálfum hug. Mér var ekki skemmt. Drengurinn verður í gjörgæslu í vetur.
Ég var búin að járna Dag sjálf, sem gekk hálf brösulega, og ætlaði að byrja að ríða út. Drengurinn var eitthvað hálf snúinn við mig. Fór að skoða hann betur og það kom í ljós að hann er með aðeins meiri hnjóska en ég hélt fyrst. Þannig að hann hefur fengið frið síðustu daga.
Svo á að járna Gabríel og Viktor á morgun. Fyrsta járning hjá báðum en við erum búin að æfa vel fyrir það. Á ekki von á öðru en það gangi vel.
Jæja, kalla þetta gott í bili. Er farin að vera svo helv... þreytt á kvöldin. Er að verða gömul eða eitthvað.

Vel upp aldir drengir
Þá er búið að gefa ormalyf, raspa tennur og raka undan kvið. Það er eins og þeir hafi aldrei gert neitt annað þessir drengir og eru þó á aldrinum 3, 4 og 5 vetra. Þá á bara eftir að járna og við æfum stíft fyrir það. Lappir teknar upp og bankað í og þeir kippa sér ekki upp við neitt. Hlakka mikið til þegar verður búið að járna. Get ekki beðið eftir að sjá betur hreyfingar bæði í hringtaum og undir manni.

Drengirnir komnir í hús
Þá eru öll þau hross sem eiga að koma í hús, komin í hús. Að þessu sinni eru þetta allt hestar, þrír stóðhestar og tveir geldingar. Annars á ég níu hryssur en engin þeirra verður á húsi í vetur. Stóðhestarnir eru að fara í tamningu og þjálfun og mun það verða það dýrt að ég ætla að bara að hafa þessi fimm hross á húsi.
Stóðhestastíurnar eru auðvitað tilbúnar og er ég mjög fegin. Það var mjög gott að geta sett þessa tvo ungu drengi í öruggar stíur. Ég man að í fyrra var ég mjög alvarlega að íhuga að gelda hina tvo fyrstu vikuna sem þeir voru á húsi. Það er tvennt ólíkt að hafa geld hross á húsi en stóðhesta. Glaumur er reyndar bara í opinni stíu en hann er bara pollrólegur eins og hann var orðinn í fyrra. Hann reyndar aðeins hnjóskaður og svolítið tætingslegur en í ágætum holdum.
Þá er bara næsta skref að koma þessu á járn og raspa tennur. Það verður örugglega gaman að járna enda tveir þriggja vetra, tveir fjöggra vetra og einn fimm vetra. Þeir eru nú reyndar alveg ágætir í að láta taka upp lappir enda var byrjað að æfa það folaldsveturinn. En við munum æfa það stíft næstu daga.
En ég mun líklega vera í eða við hesthúsið á daginn, út veturinn svo ef einhverjir vilja heimsækja mig og fá smá hestalykt og stemmningu eru þeir velkomnir.

Allt að gerast núna
Þá er ég komin með leigusamning við Reykjavíkurborg og hef þar með formlega hafið leigu á 5hekturum sem liggja að mínu landi. Ætti þar með að vera í góðum málum næstu árin. Sérstaklega ef hrossunum fjölgar ekki mikið. Yeah, right.
Ég dreif mig upp í bústað til að grafa fyrir tveimur hornstaurum fyrir rúllustæðið mitt. Fyrst ég var byrjuð að grafa þá ákvað ég grafa nokkrar holur svo ég gæti sett smá skjól fyrir greyin. Þau fá ekki að komast bak við bústaðinn í vetur þar sem grenitréin gáfu þeim frábært skjól síðasta vetur. Endaði með að grafa sjö holur. Þetta verður fínt skjól ef ég dríf fljótlega að kaupa staura og byrja að smíða.
Ég fór hins vegar upp á Kjalarnes til að smíða þar. Er búin að búa til þetta fína aðhald sem ég get bakkað hestakerrunni upp að. Þá ætti ekki að vera mikið mál að koma hrossunum og þá sérstaklega folaldsmerunum upp á kerru þótt ég sé ein á ferð. Hún Gríma mín er ekki jafn samvinnuþýð og hún Kvika. Kvika leyfir mér strax að komast að folöldunum sínum og í síðustu skipti voru þau svo spök að ég gat sett á þau múl út í haga og dregið þau með mömmu upp á kerruna. Gríma hins vegar vill ekki leyfa mér að koma nálægt folaldinu sínu. Hún er reyndar orðin rólegri með haustinu en þá fæ ég allt of mikla athygli frá öðrum hrossum þegar ég reyni að nálgast Tristan. Þannig að ég varð að vera undirbúin fyrir það að færa þau. Vona að þetta geri gæfumuninn.
Stóðhestastíurnar mínar eru langt komnar og verða kláraðar næstu helgi. Ekki seinna vænna því drengirnir eiga að koma í hús helgina þar á eftir eða um mánaðarmótin. Og þá fer fjörið að byrja.

Lægð yfir landinu
Það gekk all svakaleg lægð yfir landið nú síðustu tvo daga. Ef það fór þá framhjá einhverjum.
Mér til mikillar ánægju voru hviðurnar upp á Kjalarnesi 58m/sek. Ég var alveg handviss um að plaststaura girðingin mín væri fokin fjandans til og hestarnir komnir út um allt fjall. En mér til mikillar furðu var ekki svo. Girðingin stóð enn og hestarnir allir innan hennar.
En það var fleira sem fór lágt þessa daga.
Blóðþrýstingurinn hjá mér hefur nú aldrei verið hár en hann fór í nýjar lægðir á fimmtudaginn.
Eins og áður hefur komið fram er ég aðeins að halda í við mig og er byrjuð í leikfimi. Þegar ég fór í leikfimi á fimmtugskvöldið var ég alveg að drepast. Ég var svo þreytt og þetta var svo erfitt allt saman. Endaði með því að ég var köld en samt sveitt og dreif mig bara í bað til að fá yl í kroppinn. Nokkru eftir að ég hafði borðað kvöldmat ákvað ég að ég mætti nú alveg borða aðeins meira og ákvað að skreppa fram í eldhús. Ég vippa mér fimlega fram úr sófanum geng fram og enda svo í gólfinu. Það bara steinleið yfir á þessari stuttu leið. Eftir að hafa tekið nokkrar mínútur í að jafna mig hélt ég nú ótrauð áfram í það að fá mér meira að borða. Fór svo bara snemma að sofa og svona bjóst við að þetta væri nú bara eitthvað tilfallandi.
Daginn eftir var ég samt eitthvað undarleg í hausnum. Ákvað svona til öryggis að mæla blóðþrýstinginn. Sitjandi var hann að druslast upp í 104 yfir 62, það er innan eðlilegra marka en kannski í lægri kanntinum. Liggjandi var ég með 117 yfir 64 og púls 74. En þegar ég settist snögglega upp og mældi var hann 87 yfir 52 og púls 103. Það er ekki eðlilegt. Þannig að ég hringdi í doktor stóru systur sem kom og kíkti á mig. Ég hef sennilega bara verið að leggja of mikið á mig undanfarið var eina niðurstaðan sem ég fékk. Ég þarf reyndar að fara í blóðprufu til öryggis. En niðurstaðan hvað mig varðar er sú að ég þoli ekki aðhald í matarræði eða of mikla hreyfingu svo ég er löglega afsökuð fyrir því að vera feit.

GAAARRRG!!!
Ég þarf bara aðeins að tuða...
Í vor þá tókst mér að gera einhvern andsk... við olnbogann á mér. Ég fór til læknis og varð það niðurstaðan að ég hefði líklega bara tognað. Gott og vel, það lagast. En nei! Það hefur bara ekki lagast. Og nú fjórum mánuðum seinna er ég verri. Ég má ekkert gera, þá verður mér illt í olnboganum. Allt frá því að sækja matardiska upp í skáp til þess að lyfta lóðum veldur því að ég fæ stingandi verk í olnbogann. Það líður fljótt hjá en ef ég er eitthvað að vinna af viti þá veldur það óþægilegum verk það sem eftir lifir dags og lagast ekki nema að taka verkjatöflu.
Jæja, ljósi þessa dreif ég mig til læknis í dag. Pantaði tíma fyrir tveim vikum eða meira. Hann sendi mig í myndatöku sem ekkert kom út úr. Ég er bara með asnalegan verk út af ekki neinu. Eða réttara sagt einhverjum vöðvafestum og einhverju kjaftæði. Eitthvað svona sem voðalega lítið er hægt að gera við. Ég var reyndar sprautuð og kemur í ljós hvort að það lagist eitthvað.
Ég er líka byrjuð að fá aftur verki í hægri mjöðmina. Þessa sem ég datt á í JANÚAR 2006!!! Ég fór í sjúkraþjálfun síðasta haust út af "langvinnum bólgum í vöðvafestum". What ever. Ég varð reyndar mikið betri eftir það. En nú er þetta að byrja aftur. Afhverju get ég ekki fengið eitthvað sem hægt er að laga? Ég nenni ekki svona. Ég er hætt. Það verður ekki minnst á þessa verki aftur. Ég geri bara það sem mér sýnist og tek bara verkjatöflur eftir þörfum. Ég nenni ekki svona væli endalaust. Og hananú!

Hrossin eru voða ánægð að vera komin í svona mikla beit. Því miður er hrossin sem ganga laus í fjallinu ekki sátt við að hafa verið rekin upp í fjall. Þau eru búin að troða sér tvisvar í gegnum bandið hjá mér. Þetta eru tilfinningalausar truntur. Ég rakst sjálf í bandið og fékk þvílíkan straum.
Svo er ekkert grín að reka þessar truntur út. Ein er sérstaklega að drepa mig. Hún verður nú bara skotin á færi ef þetta heldur svona áfram. Hlér og Ísold voru að hjálpa mér að reka hana í burtu í gær. Hlér hljóp á eftir henni með hausinn niður við jörðu og eyrun aftur eins og stóðhestur. Það gekk vel hjá honum en hann fékk spark í kjaftinn og ein tönn losnaði. Þetta er reyndar ysta tönnin sem hann á að vera að missa í kringum þennan tíma svo ég vona innilega að þetta hafi verið barnatönnin en ekki fullorðins. Hún hékk alla vega á smá tætlu upp í honum og ég kippti henni bara úr. Gott að eiga samvinnuþýð hross.
Ég fjölgaði staurum og strekkti á bandinu og setti meiri straum á. Ég hef aldrei áður þurft að nota þennan takka á stöðinni. Ég vona innilega að þetta dugi til. Ég er að verða dálítið þreytt á að hlaupa upp og niður í Esjunni til að reka út hross.

Haustverkin
Ég gat loksins þáþrýstiþvegið hesthúsið mitt eftir þriggja ára bið. Fyrsta árið bilaði gamla dælan og ég endaði á því að henda henni. Næsta ár var húsið meira og minna í notkun allt sumarið og haustið þannig að lokum var ég að fara að taka inn og orðið of seint að þrífa. Í fyrra keypti ég svo nýja dælu alveg galvösk. Hún var hins of kraftmikil fyrir öryggið í húsinu og ég fékk ekki nýtt öryggi áður en ég tók inn. Það náðist heldur ekki að smíða fyrir stóðhestana eins og stóð til. Það var sami maðurinn sem átti að sjá um hvort tveggja. En hann tók sér heldur betur tak og lét skipta um öryggið fyrir mig og ég er búin að þrífa. Í dag sá ég svo að byrjað er að koma með græjur til að smíða stóðhestastíurnar. Ég held að þetta takist bara allt í haust.
Loksins kom Reykjavíkurborg með svar. Ég er búin að bíða frá því í byrjun ágúst eftir hvort ég fá leigðan hluta af stykkinu við hliðina á mér. Um leið og ég fékk jákvætt svar í gær rauk ég af stað með plaststaura og band, betri girðing bíður til næsta vors. Hestarnir voru ekki lengi að taka við sér og þramma yfir í alla beitina. Þannig að ég er í góðum málum þar til í desember, nema náttla að veðrið verði brjálað og þá verður bara taka á því þegar þar að kemur.